zamanın köşesinden tuttum derler hep, hep köşeden izlemeyi öğütler bu söz aslında. hiç bir şeyin içinde yaşamıyoruz ki zaten. her şeyden bir parmak ağzıma veriyorlar, doyuyorsun, doya doya yemeden. hep tatminkar. balıkçının önünde durup da önüne atılan ne varsa yiyen başı bağlı olmayan kedi gibi. başı bağlı olmak ne güzel olurdu oysa ki.
